Belasting
Boekhouding
Boekhouding
Dubieuze debiteuren in de Nederlandse boekhouding: wanneer vorm je een voorziening?
Wanneer moet je in Nederland een voorziening voor dubieuze debiteuren treffen? Bekijk beide berekeningsmethoden, de bewijsvoorschriften en de timingregel die de meeste mensen verkeerd begrijpen.
•
17 min.
Intro
Elke Nederlandse onderneming die klanten op rekening laat betalen, krijgt vroeg of laat te maken met minstens één factuur waarvan iedereen stilletjes vermoedt dat die nooit volledig wordt betaald. De boekhouding verwerkt dat vermoeden niet automatisch. Het verschil tussen wat de balans laat zien en wat de ondernemer daadwerkelijk verwacht te ontvangen, is precies waarvoor de voorziening voor dubieuze debiteuren bedoeld is.
In dit artikel leest u wat deze voorziening precies inhoudt, welke twee berekeningsmethoden in de Nederlandse fiscale praktijk worden gebruikt en welke onderbouwing de Belastingdienst verwacht. Ook bespreken we de drie fasen die een dubieuze vordering werkelijk doorloopt en de timingregel die op dit gebied de meeste discussies veroorzaakt.
De factuur die waarschijnlijk niet volledig wordt betaald
Aan het einde van een boekjaar hebben veel Nederlandse ondernemers minstens één factuur waarvan zij al weten dat die problemen gaat geven. De klant reageert niet meer. Betalingen komen eerst later dan normaal en blijven daarna helemaal uit. Toch staat het volledige bedrag nog op de balans alsof het geld ieder moment kan binnenkomen.
Dat verschil tussen wat de balans laat zien en wat de ondernemer werkelijk verwacht te ontvangen, is precies waarvoor de voorziening voor dubieuze debiteuren is bedoeld. Zonder correctie kunnen de handelsvorderingen en het resultaat een te optimistisch beeld geven.
Een dubieuze debiteur bevindt zich in een ongemakkelijke tussenpositie. De vordering is nog niet definitief afgeboekt, want betaling is in theorie nog mogelijk. Tegelijkertijd is het niet meer realistisch om ervan uit te gaan dat het volledige bedrag wordt ontvangen.
De voorziening, nauwkeuriger gezegd de waardecorrectie op dubieuze debiteuren, verlaagt de boekwaarde van de vordering tot het bedrag dat u naar redelijke verwachting nog ontvangt. Daarmee geeft u de incasso niet op. U laat alleen de boekhouding beter aansluiten op de economische werkelijkheid.
Die realistische waardering heeft direct gevolgen voor de winst. Het verwachte verlies verlaagt het resultaat in het boekjaar waarin het risico wordt verwerkt. Daardoor daalt ook de fiscale winst, mits de lagere waarde zakelijk en voldoende onderbouwd is.
Betaalt de klant later alsnog, dan valt de waardecorrectie voor het ontvangen deel vrij. Dat bedrag komt dan opnieuw in de winst terecht. Wordt de vordering uiteindelijk definitief oninbaar, dan gebruikt u de bestaande correctie om het verlies bij de afboeking op te vangen.
Belangrijk: een waardecorrectie brengt de winst eerder in lijn met het verwachte verlies. Zij levert geen permanent belastingvoordeel op als de klant uiteindelijk toch betaalt. De eerdere winstverlaging wordt dan geheel of gedeeltelijk teruggenomen.
De meest voorkomende fout is niet altijd dat een ondernemer helemaal niets doet. Veel vaker wordt de correctie een jaar te laat verwerkt, wanneer de situatie niet langer waarschijnlijk maar onmiskenbaar is. Tegen die tijd is bijvoorbeeld een faillissement uitgesproken of heeft een deurwaarder bevestigd dat verhaal niet mogelijk is.
Goed koopmansgebruik verlangt echter dat de vordering wordt gewaardeerd aan de hand van de feiten en omstandigheden op de balansdatum. Als het risico toen al voldoende aannemelijk was, hoort de lagere waardering in dat boekjaar thuis. U mag niet wachten tot een later jaar omdat het dossier dan makkelijker te bewijzen is.
Ook de omgekeerde fout is mogelijk. Een ondernemer mag niet zonder concrete aanleiding een deel van alle debiteuren afwaarderen om de winst te drukken. Voorzichtigheid is toegestaan, willekeur niet. De gekozen methode moet bedrijfseconomisch aanvaardbaar, controleerbaar en bestendig zijn.
Omdat de beoordeling begint bij de post handelsdebiteuren op de balans, helpt het om eerst te begrijpen hoe openstaande vorderingen in de administratie terechtkomen. In de vergelijking tussen zelf boekhouden en boekhouding uitbesteden leest u welke controles bij de maand- en jaarafsluiting nodig zijn.
Welke twee methoden kunt u gebruiken?
Stel dat een Nederlands IT-adviesbureau €180.000 aan openstaande vorderingen heeft. Het is niet doelmatig om iedere factuur met dezelfde intensiteit te onderzoeken. Een klant met een factuur van €45.000 die surseance van betaling heeft aangevraagd, vraagt om een heel andere beoordeling dan vaste klanten die gewoon enkele dagen te laat betalen.
In de praktijk worden twee methoden gebruikt. Bij de individuele methode beoordeelt u een concrete debiteur of factuur. Bij de collectieve methode gebruikt u betrouwbare historische verliesgegevens voor een voldoende homogene groep kleinere vorderingen.
U hoeft niet per se voor één methode te kiezen. Een combinatie kan juist het meest realistische resultaat geven: individuele correcties voor bekende probleemdebiteuren en een collectieve correctie voor de resterende portefeuille. Voorkom daarbij dat hetzelfde risico twee keer wordt meegenomen.
Onderdeel | Individuele waardecorrectie | Collectieve waardecorrectie |
|---|---|---|
Basis | Beoordeling per debiteur of factuur | Percentage over een vergelijkbare groep openstaande vorderingen |
Berekening | Verwacht verlies per debiteur, bijvoorbeeld 60% van €10.000 = €6.000 | Historisch verliespercentage, bijvoorbeeld 3% van €180.000 = €5.400 |
Onderbouwing | Incassohistorie, correspondentie, financiële situatie, zekerheden en betaalgedrag | Meerjarige afboekingsgegevens en bewijs dat de huidige portefeuille vergelijkbaar is |
Geschikt voor | Bekende probleemdebiteuren en materiële posten | Veel kleinere posten met een vergelijkbaar risicoprofiel |
Fiscaal risico | Beperkter als het individuele dossier overtuigt | Groter wanneer het percentage willekeurig of onvoldoende representatief is |
Bij een individuele correctie schat u het bedrag dat waarschijnlijk nog wordt ontvangen. Stel dat een factuur van €10.000 openstaat. Uit een betalingsvoorstel, de beschikbare zekerheden en de financiële informatie blijkt dat waarschijnlijk nog €4.000 binnenkomt. De correctie bedraagt dan €6.000.
Een correctie van 100% is niet automatisch gerechtvaardigd omdat de klant financiële problemen heeft. Kijk ook naar pandrechten, borgstellingen, kredietverzekering, verrekeningsmogelijkheden en een verwachte uitkering uit een faillissement. Het gaat om het meest redelijke bedrag op basis van de beschikbare informatie.
Bij een collectieve correctie gebruikt u de eigen verlieservaring. Heeft een vergelijkbare groep kleine zakelijke facturen over meerdere jaren gemiddeld een verlies van 3% laten zien, dan kan dat percentage bruikbaar zijn. Een branchegemiddelde zonder relatie met uw eigen klantenbestand is veel moeilijker te verdedigen.
Stel dat het adviesbureau één probleemvordering van €45.000 heeft. De ondernemer verwacht daarvan nog €15.000 te ontvangen en neemt individueel €30.000 als waardeverlies. Over de resterende €135.000 past hij een historisch onderbouwd percentage van 3% toe, goed voor €4.050.
De totale correctie bedraagt dan €34.050. De ondernemer moet wel aantonen dat de €45.000 niet opnieuw in de collectieve grondslag zit. Anders telt hij een deel van het risico dubbel.
In de praktijk kiezen ondernemingen vaak een interne materialiteitsgrens. Facturen boven bijvoorbeeld €2.000 worden individueel onderzocht, terwijl kleinere posten in de collectieve analyse vallen. Zo’n grens van €2.000 is geen fiscale norm en staat niet in de wet.
De passende grens hangt af van de omvang en aard van de onderneming. Een kleine consultancy kan iedere vordering boven €1.000 afzonderlijk bekijken, omdat enkele onbetaalde facturen al een groot deel van de maandomzet vertegenwoordigen. Een grotere bv met miljoenenomzet kan een hogere interne grens gebruiken.
Wat vooral telt, is consistentie. Leg de grens en methode vast en pas ze gelijkmatig toe. Selecteer niet achteraf alleen de facturen die het gewenste fiscale resultaat opleveren. Een bestendige werkwijze maakt de waardering beter controleerbaar.
De onderliggende discipline is eigenlijk debiteurenbeheer met een boekhoudkundige uitkomst. U moet risicosignalen herkennen voordat een factuur tijdens de jaarafsluiting onverwacht opduikt. In het artikel over debiteurenbeheer in Nederland leest u hoe u betaalgedrag, DSO en incassostappen structureel bewaakt.
Wat wil de Belastingdienst daadwerkelijk zien?
Een commerciële correctie in de jaarrekening is niet automatisch fiscaal aanvaardbaar. Voor de commerciële verslaggeving gelden het toepasselijke jaarrekeningrecht en het voorzichtigheidsbeginsel. De fiscale winst wordt bepaald volgens goed koopmansgebruik. Die kaders liggen vaak dicht bij elkaar, maar zijn niet hetzelfde.
Een correctie kan commercieel verdedigbaar lijken en fiscaal toch worden verworpen als de onderbouwing ontbreekt. De ondernemer draagt in de praktijk de last om aannemelijk te maken waarom de nominale waarde van een vordering op de balansdatum niet meer realistisch was.
De Belastingdienst omschrijft goed koopmansgebruik als een waarheidsgetrouwe en bedrijfseconomisch aanvaardbare wijze van winstbepaling die past bij de onderneming en niet in strijd is met de wet. Wie eenmaal een methode kiest, moet bovendien in beginsel een bestendige gedragslijn volgen.
De Engelse brontekst verwees naar twee gerechtelijke uitspraken uit 2021. Die verwijzingen zijn in deze versie bewust niet als autoriteit overgenomen. Eén ECLI kon niet betrouwbaar aan de beschreven kwestie worden gekoppeld. De andere code heeft geen geldige ECLI-opbouw. Een juridische verwijzing die de lezer niet kan controleren, hoort niet in een definitief artikel.
De onderliggende les blijft wel juist: een gevoel, losse inschatting of ongedocumenteerd percentage is onvoldoende. U moet de lagere waarde verbinden aan concrete feiten die op of rond de balansdatum beschikbaar waren.
Let op: een interne notitie met alleen ‘de klant vormt een risico’ is geen sterk dossier. Leg vast welke gebeurtenis het risico aantoonde, hoeveel u nog verwacht te ontvangen en hoe u precies op dat bedrag bent uitgekomen.
Voor iedere materiële individuele correctie bevat een bruikbaar dossier meerdere onderdelen. Geen enkel document hoeft het volledige bewijs te leveren. Samen moeten de stukken een logisch en controleerbaar beeld geven.
De oorspronkelijke factuur en de overeengekomen betaaltermijn
De overeenkomst, opdrachtbevestiging en eventuele algemene voorwaarden
Alle herinneringen, aanmaningen en incassocorrespondentie
Reacties, betalingsvoorstellen en gebroken betaalbeloften van de klant
Een overzicht van het eerdere betaalgedrag
Informatie over een inhoudelijk geschil of tegenvordering
Openbare of rechtstreeks ontvangen informatie over financiële problemen
Informatie over beslag, een WHOA-traject, surseance of faillissement
De waarde van pandrechten, borgstellingen, kredietverzekering en andere zekerheden
Uw berekening van het verwachte ontvangbare bedrag
De datum waarop ieder belangrijk feit bekend werd
Veel van deze informatie bestaat al in uw mailbox, CRM, facturatiesysteem en bankadministratie. Het werk zit vooral in het tijdig samenbrengen ervan. Wacht u tot een boekenonderzoek begint, dan is het lastiger om achteraf te reconstrueren welke informatie op de oorspronkelijke balansdatum bekend was.
Stel dat een factuur van €10.000 al vier maanden openstaat. De klant heeft twee betaalregelingen geschonden, maar biedt nu €4.000 aan tegen finale kwijting. Uw dossier moet dan niet alleen het aanbod bevatten. Leg ook vast waarom acceptatie of afwijzing zakelijk is en waarom de vordering op de balansdatum bijvoorbeeld €4.000, €6.000 of een ander bedrag waard was.
Bij een collectief percentage verschuift het bewijs van één klant naar de dataset. Bewaar per jaar de totale relevante portefeuille, de daadwerkelijke afboekingen, ontvangen bedragen na eerdere afwaarderingen en eventuele veranderingen in klanttype of kredietbeleid.
Een historisch percentage van 3% is niet vanzelfsprekend bruikbaar wanneer uw onderneming plotseling van Nederlandse mkb-klanten naar jonge buitenlandse start-ups is verschoven. De huidige portefeuille moet voldoende vergelijkbaar zijn met de gegevens waarop het percentage is gebaseerd.
De kwaliteit van het dossier staat los van de vraag of de jaarrekening een wettelijke accountantsverklaring nodig heeft. In het artikel over wanneer een accountantsverklaring verplicht is leest u wanneer formele assurance verplicht is en wanneer de verantwoordelijkheid bij bestuur en administratie blijft liggen.
Waarom doorloopt een dubieuze vordering drie fasen?
Veel boekhoudkundige uitleg vat het proces samen als ‘voorziening vormen en daarna afboeken’. Dat is overzichtelijk, maar verbergt de fase waarin de meeste informatie verandert: de escalatie. Juist dan wordt duidelijk of een gedeeltelijke betaling, schikking of volledige uitval het meest waarschijnlijk is.
Volg daarom drie fasen: signalering en waardering, escalatie en herwaardering, en afwikkeling. De winstwaardering en de btw-correctie lopen daarbij op afzonderlijke tijdlijnen. Dat onderscheid is belangrijk, omdat de btw niet altijd hoeft te wachten op een definitieve juridische afboeking.
In fase één wordt de vordering als dubieus aangemerkt. Concrete risicosignalen zijn bijvoorbeeld herhaald gemiste afspraken, langdurige radiostilte, een ernstig geschil of aanwijzingen dat de klant in financiële problemen verkeert.
Een achterstand van 60 of 90 dagen kan een praktisch intern signaal zijn, maar is geen wettelijke grens. Sommige klanten betalen structureel na 45 dagen zonder dat sprake is van een reëel verliesrisico. Een andere klant kan binnen 30 dagen al meerdere beloften hebben gebroken en alle communicatie staken.
U schat de verwachte ontvangst en verwerkt zo nodig een correctie. De factuur blijft openstaan. Herinneringen en incassomaatregelen gaan door. De netto boekwaarde sluit alleen beter aan op wat u verwacht te ontvangen.
In fase twee escaleert het dossier. Een incassobureau of advocaat wordt ingeschakeld, een formele ingebrekestelling wordt verstuurd of een procedure begint. De gewone betalingsherinnering heeft dan kennelijk niet gewerkt.
Nieuwe informatie kan ertoe leiden dat de correctie richting 100% stijgt. Dat gebeurt echter niet automatisch. Ook tijdens een procedure kunnen zekerheden, een betalingsregeling of een verwachte uitkering nog waarde hebben. Iedere herwaardering vraagt daarom opnieuw om een redelijke schatting.
Zakelijke incasso- en proceskosten kunnen in beginsel ten laste van de winst komen. De btw-behandeling van die kosten beoordeelt u afzonderlijk. Een kostenvergoeding die u op de debiteur probeert te verhalen, kan eveneens invloed hebben op het uiteindelijke verlies.
Deze escalatiefase kan maanden of langer dan een jaar duren. Na een faillissement wacht de ondernemer soms lange tijd op informatie van de curator. Gedurende die periode blijft de vordering bestaan, terwijl de boekwaarde al sterk kan zijn verlaagd.
Er is administratief misschien weinig te doen, maar het dossier moet wel worden bijgewerkt. Bewaar berichten van de curator, processtukken, aangepaste uitkeringsverwachtingen en ontvangen deelbetalingen. Nieuwe feiten kunnen de eerdere waardering verhogen of verlagen.
In fase drie wordt de vordering afgewikkeld. Er volgt een definitieve schikking, een slotuitkering uit faillissement, een uitspraak zonder reële verhaalsmogelijkheid of een zakelijke beslissing om verdere incasso te beëindigen.
Het definitief oninbare deel wordt afgeboekt tegen de bestaande waardecorrectie. Als de correctie exact overeenkomt met het verlies, heeft de afboeking op dat moment geen extra invloed op de winst. Was de eerdere correctie te laag of te hoog, dan raakt het verschil de winst in de afwikkelingsperiode.
De btw volgt sinds 2017 een specifieke wettelijke regeling. U mag eerder afgedragen btw terugvragen zodra zeker is dat de vordering geheel of gedeeltelijk oninbaar is. Is dat moment niet eerder duidelijk, dan wordt de vordering voor de btw uiterlijk één jaar na de afgesproken uiterste betaaldatum als oninbaar beschouwd.
Is geen betalingstermijn afgesproken, dan geldt volgens de Belastingdienst de wettelijke betalingstermijn van 30 dagen nadat de klant de factuur heeft ontvangen. Vanaf de daaropvolgende uiterste betaaldatum begint de eenjaarstermijn.
De Engelse bron stelde dat u voor de btw moest wachten op de definitieve afboeking en daarna een afzonderlijk teruggaafverzoek moest indienen. Dat is voor een gewone, niet-overgedragen vordering niet meer juist.
U verwerkt de teruggaaf in de reguliere btw-aangifte over het tijdvak waarin de oninbaarheid vaststaat of waarin de eenjaarstermijn verstrijkt. Bij rubriek 1a of 1b verlaagt u zowel de omzet als de verschuldigde btw met het oninbare deel.
Stel dat u goederen factureert voor €10.000 plus €2.100 btw en de klant niets betaalt. Wordt de volledige vordering oninbaar, dan verlaagt u in het relevante tijdvak de omzet in rubriek 1a met €10.000 en de verschuldigde btw met €2.100.
Belangrijk: bij het kasstelsel draagt u btw pas af wanneer u betaling ontvangt. Over een nooit betaalde factuur hebt u dan geen btw afgedragen en bestaat dus geen teruggaaf wegens oninbaarheid. Voor factoring of overgenomen vorderingen gelden aanvullende regels en kan wel een apart verzoek nodig zijn.
Betaalt de klant na de btw-teruggaaf alsnog geheel of gedeeltelijk, dan geeft u de btw over het ontvangen deel opnieuw aan in het tijdvak van ontvangst. Ook de waardecorrectie voor de winst valt vrij voor zover het verlies niet meer wordt verwacht.
Het bewaken van de drie fasen is vooral een workflowvraag. Met geautomatiseerd debiteurenbeheer voorkomt u dat een factuur ongemerkt van ‘te laat’ naar ‘fiscaal relevant’ verschuift.
Wanneer vormt of wijzigt u de correctie?
De meest voorkomende praktische vraag is niet hoe u een correctie boekt, maar wanneer. Het antwoord hangt af van het moment waarop het verliesrisico uit concrete feiten blijkt, niet van het moment waarop de ondernemer eindelijk tijd heeft om het dossier te bekijken.
Voor de fiscale jaarwinst waardeert u de vordering op de balansdatum. Als een klant in november en december meerdere betaalafspraken mist, zichtbaar minder betaalt en niet meer reageert, kan een lagere waardering op 31 december nodig zijn.
Begint in januari een WHOA-traject of wordt surseance verleend, dan kan die latere informatie bevestigen dat de financiële problemen op 31 december al bestonden. U moet wel onderscheiden tussen informatie over de bestaande toestand en een volledig nieuwe gebeurtenis na balansdatum.
Wachten tot het volgende boekjaar levert niet simpelweg dezelfde aftrek een jaar later op. Het resultaat komt dan mogelijk in het verkeerde jaar terecht. De inspecteur kan de correctie in het latere jaar weigeren omdat het verliesrisico eerder in de waardering had moeten worden verwerkt.
De omgekeerde fout is eveneens relevant. Een klant die 30 dagen te laat is en voordien jarenlang betrouwbaar betaalde, rechtvaardigt niet zonder meer een forse afwaardering. Een algemene zorg over de economie of liquiditeitspositie van uw eigen onderneming is geen specifiek bewijs dat deze vordering minder waard is.
Het criterium is niet absolute zekerheid. U maakt een redelijke, onderbouwde schatting op basis van de feiten die bekend zijn. Pas die schatting aan wanneer nieuwe informatie de verwachte ontvangst verandert.
Let op: een fout in de waardering van de fiscale winst herstelt u via de procedure die geldt voor de betreffende IB- of VPB-aangifte. Een btw-suppletie is niet het juiste instrument, tenzij ook een eerdere btw-aangifte onjuist was.
De eenvoudigste praktische oplossing is om de analyse onderdeel te maken van de jaarafsluiting. Behandel dubieuze debiteuren niet als een losse vraag die pas opkomt wanneer de aangifte in maart of april wordt voorbereid.
Begin met een ouderdomsanalyse van alle openstaande posten. Bekijk daarna de grote bedragen en de klanten met concrete risicosignalen. Controleer niet alleen hoe lang een factuur openstaat, maar ook wat er sinds de factuurdatum is gebeurd.
Een goede jaarafsluitingscontrole bestaat uit deze stappen:
Draai een volledige ouderdomsanalyse van de debiteuren.
Identificeer materiële posten en specifieke risicosignalen.
Verzamel correspondentie, zekerheden en betalingsinformatie.
Schat per probleemdebiteur het nog te ontvangen bedrag.
Bereken eventueel een collectieve correctie voor de restportefeuille.
Controleer dat individuele posten niet dubbel in de collectieve grondslag zitten.
Vergelijk de methode met eerdere jaren en verklaar wijzigingen.
Leg apart vast wanneer voor iedere factuur de btw-eenjaarstermijn eindigt.
Deze vaste procedure vermindert de invloed van optimisme. Ondernemers geven een gewaardeerde klant begrijpelijkerwijs graag nog een maand. Een gestructureerde controle dwingt u om systematisch naar de feiten te kijken in plaats van naar de relatie of hoop op herstel.
Het proces levert ook betere managementinformatie op. Een portefeuille met structureel stijgende achterstanden kan wijzen op zwakker kredietbeleid, slechte factuurkwaliteit, gebrekkige opvolging of klanten die te laat klagen over de geleverde prestatie.
Omdat de correctie direct doorwerkt in de fiscale winst, is zij relevant voor de eerste VPB-aangifte. Ook ratio’s zoals ROE, ROA en ROI veranderen wanneer de debiteuren realistischer worden gewaardeerd.
Vorm de correctie op tijd en bewaar het juiste bewijs
Het principe is niet ingewikkeld. U identificeert een concrete incassorisico, schat eerlijk welk bedrag nog binnenkomt, onderbouwt die schatting en werkt haar bij wanneer nieuwe feiten ontstaan. De vordering doorloopt signalering, escalatie en afwikkeling zonder dat u rechtstreeks van bezorgdheid naar afboeking springt.
Wat in de praktijk misgaat, is meestal de timing of het dossier. De ondernemer verwerkt de correctie te laat, gebruikt een percentage zonder betrouwbare gegevens of kan niet meer aantonen wat op de balansdatum bekend was.
De winstwaardering en de btw verdienen afzonderlijke aandacht. De lagere waardering volgt uit goed koopmansgebruik en de feiten op de balansdatum. De btw-teruggaaf volgt zodra de oninbaarheid vaststaat, of uiterlijk één jaar na de afgesproken uiterste betaaldatum.
Daardoor kan de btw al worden gecorrigeerd terwijl een curator of rechter het dossier nog niet definitief heeft afgesloten. Andersom betekent een btw-correctie niet automatisch dat de vordering voor de winst exact op nihil moet worden gewaardeerd. Beoordeel beide regels op hun eigen voorwaarden.
Wilt u dat uw administratie betalingsrisico’s, waarderingsmomenten en btw-termijnen automatisch zichtbaar maakt? Plan een demo met Neno, dan bekijken we hoe dit aansluit op uw eigen debiteurenportefeuille.
Neno kan daarnaast helpen bij het oprichten van een bv en het inrichten van zakelijke rekeningen en administratie, zodat deze beoordeling vanaf de eerste factuur een vaste plaats in het proces krijgt.
Veelgestelde vragen
Wat is een voorziening voor dubieuze debiteuren?
Het is een waardecorrectie op openstaande vorderingen voor het deel dat u waarschijnlijk niet ontvangt. De juridische vordering blijft bestaan en de incasso kan doorgaan, maar de balans toont een realistischer netto waarde.
Is een waardecorrectie voor dubieuze debiteuren fiscaal aftrekbaar?
Zij verlaagt de fiscale winst voor zover de lagere waarde op de balansdatum zakelijk en voldoende onderbouwd is. Bij een bv werkt dit door in de VPB. Bij een eenmanszaak of vof werkt het door in de ondernemingswinst voor de IB.
Wat is het verschil tussen een dubieuze en een oninbare vordering?
Bij een dubieuze vordering bestaat onzekerheid over het bedrag dat u ontvangt. Een oninbare vordering wordt geheel of gedeeltelijk niet meer ontvangen. Voor de btw geldt uiterlijk één jaar na de afgesproken uiterste betaaldatum een wettelijk vermoeden van oninbaarheid.
Welke berekeningsmethode heeft de voorkeur?
Geen enkele methode heeft altijd voorrang. Een individuele beoordeling is het sterkst voor bekende probleemdebiteuren. Een collectief percentage kan passen bij een homogene restportefeuille, mits betrouwbare historische verliesgegevens het percentage ondersteunen.
Hoe onderbouw ik de waardecorrectie?
Bewaar facturen, overeenkomsten, betaalvoorwaarden, herinneringen, reacties, betaalhistorie, informatie over financiële problemen, zekerheden en uw berekening van de verwachte ontvangst. Leg ook vast welke feiten op de balansdatum bekend waren.
Wanneer mag ik btw op een onbetaalde factuur terugvragen?
Zodra zeker is dat de factuur geheel of gedeeltelijk oninbaar is. Is dat niet eerder duidelijk, dan uiterlijk één jaar na de afgesproken uiterste betaaldatum. U verwerkt de correctie in de reguliere btw-aangifte, niet in een apart verzoek voor een gewone eigen vordering.
Wanneer moet ik een dubieuze vordering waarderen?
In het boekjaar waarin uit de feiten op de balansdatum blijkt dat de volledige nominale waarde waarschijnlijk niet wordt ontvangen. Wacht niet automatisch op een faillissementsbesluit, maar verlaag de waarde ook niet zonder concrete aanleiding.
Schrijf ik de vordering af zodra ik een voorziening vorm?
Nee. De vordering blijft openstaan. De waardecorrectie verlaagt alleen de netto boekwaarde. Bij de uiteindelijke afwikkeling boekt u het definitief oninbare bedrag af tegen de correctie.
Waar staat de waardecorrectie op de balans?
Gewoonlijk wordt zij als correctie op de debiteuren aan de activazijde verwerkt. Daardoor toont de balans de netto realiseerbare waarde van de handelsvorderingen. Zij hoort niet als een gewone schuld aan de passivazijde.
Wat gebeurt er als de klant later toch betaalt?
Dan valt de waardecorrectie vrij voor het ontvangen deel en stijgt de winst. Hebt u de btw al teruggevraagd, dan geeft u de btw over de latere betaling opnieuw aan in het tijdvak waarin u het bedrag ontvangt.
Written by
Nick Knuppe
CEO en oprichter
